Kaszta zecerska

Wyobraźmy sobie że żyjemy w epoce renesansu, mamy kapitał i postanawiamy otworzyć drukarnie. Zamawiamy czcionki i.. no właśnie, jak je uporządkować? Do tego celu służyła szuflada zwana kasztą zecerską z licznymi przegródkami. W nich były ułożone czcionki osobno: z literami tekstowymi, wersalikami, znakami interpunkcyjnymi etc. W ułożeniu znaków kierowano się jedna zasadą: częstotliwością wysterowania danej litery

O czcionkach

Drugi odcinek o przedphotoshopowych czasach, w których rządziła miedź i ołów. Wynalezioną ją w Chinach, w Europie zaczęto powszechnie używać czcionki w XV wieku. Jej kariera nabrała prawdziwego rozpędu, w momencie gdy wielu światłych ludzi zaczęło zakładać oficyny i drukarnie. W dawnym Krakowie było kilkadziesiąt zakładów poligraficznych. W tym czasie najbardziej poszukiwana profesją na rynku

Czy wiecie co to jest wierszownik?

 To urządzenie (drewniane, w późniejszych wiekach metalowe) do układania czcionek. Zaczynając skład publikacji, najpierw określano szerokość druku (łamu) książki. Potem ustawiano na tą szerokość blokadę w wierszowniku (tą wartość podawano w jednostkach poligraficznych – kwadratach). Następnie mozolnie czcionka za czcionką układano w wierszowniku poszczególne linie książki (wiersze w języku metrampaży). Interlinia w czasach ołowiu to